Η γλυπτική τέχνη της Ινδονησίας στα διακοσμητικά αγάλματα

γλυπτική τέχνη της Ινδονησίας στα διακοσμητικά αγάλματα

Η γλυπτική τέχνη της Ινδονησίας στα διακοσμητικά αγάλματα

Η Ινδονησία έχει μια ιδιαίτερα πλούσια ινδουιστική-βουδιστική παράδοση στη γλυπτική και την αρχιτεκτονική με πέτρα, ορείχαλκο, σίδερο, ξύλο, πυλό (και στις μέρες μας πιο σύγχρονα υλικά, όπως κράμματα terracotta και GRC), με έντονες επιρροές από την Ινδία, από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και μετά.

Η Ινδονησιακή γλυπτική άνθισε μεταξύ του 8ου και του 10ου αιώνα μ.Χ. στην Ιάβα και το Μπαλί, με τη μορφή επιδαπέδιων αγαλμάτων ή ανάγλυφων που κοσμούσαν ναούς. Χαρακτηρίζονται από την λεπτότητα και την ηρεμία της έκφρασής τους. Οι Ινδονήσιοι, σε κάθε περιοχή έχουν το δικό τους ξεχωριστό στυλ  γλυπτικής, για να απεικονίσουν συνήθως τους προγόνους τους, θεότητες ή ζώα.

Σήμερα, στην Ινδονησία, η πλουσιότερη, πληρέστερη και ζωντανή ξυλογλυπτική παράδοση μπορεί να βρεθεί στο Μπαλί και στην Τζεπάρα. Στην Τζεπάρα οι ξυλόγλυπτες είναι γνωστοί για τα περίτεχνα σκαλιστά ξύλινα έπιπλά τους.